در جلد 2 ص 223 چنين مذكور است : نامبرده شب پنجشنبه هجدهم ذى الحجة سال 487 وفات يافت ، سپس خود گويد : و اين شب ، شب عيد غدير است ، يعنى شب هجدهم ذى الحجة ، و آن ، غدير خمّ است ( 1 ) ، و گروه بسيارى را يافتم كه سؤال ميكنند از اين شب كه در چندم ذى الحجه بوده ؟ و اين مكان ( غدير خم ) بين مكه و مدينه است و در آن گودال آبى است و گفته مىشود كه در آنجا درخت زارى است كه آب در آن جمع مىشود ، و چون رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از سفر حجة الوداع از مكهء مشرفه بازگشت و به اين مكان رسيد و با على بن ابى طالب عليه السّلام برادرى خود را اعلام فرمود ، گفت : على از من بمنزلهء هارون است از موسى بار خدايا ، دوست بدار كسى را كه او را دوست بدارد و دشمن دار آنكه را كه او را دشمن بدارد و يارى فرما آنكه را كه او را يارى نمايد و خار گردان آنكه را كه او را خار نمايد ، و شيعه به اين روز علاقهء زيادى دارند . و حازمى گويد : آنجا واديى است بين مكه و مدينه و نزد جحفه گودالى است كه در آنجا پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله خطبه خواند و اين وادى بدشوارى و شدت گرمى موصوف و معروف است . و همين مطلب را ( داير بعلاقه زياد شيعه به اين روز ) كه ابن خلكان ذكر نموده مسعودى نيز در « التنبيه و الاشراف » ص 221 بعد از ذكر حديث غدير بيان داشته گويد : و فرزندان على عليه السّلام و شيعيان او اين روز را بزرگ ميشمارند ، و مانند اين مطلب را ثعلبى در « ثمار القلوب » نگاشته ، پس از آنكه شب غدير را از شبهاى مضاف ( 2 ) بنام و مشهور در نزد امّت شمرده در ص 511 گويد : و اين همان شبى است كه فرداى آن رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در غدير خم بر جهاز شتران خطبه خواند و ضمن خطبهء خود فرمود :

--> ( 1 ) بضم خاء و تشديد ميم . ( 2 ) ثمار القلوب ثعالبى در مضاف و منسوب است يعنى كلماتى كه به صورت اضافه استعمال شده و از آن جمله ليلة الغدير است كه ليلة به كلمه الغدير اضافه شده است ( مترجم )